एक पूर्ण मनोरन्जनात्मक,सन्देश मुलक तथा ज्ञान बर्धक हाम्रो ब्लग साईट पुर्कोट कालिका मा यहाँहरु लाई हार्दिक स्वागत गर्दछौ यस भित्र का कथा-कबिता-समाचार-गजल-सामन्य ज्ञान-फोटो ग्यालरी-भिडिओ भन्डार का साथै कम्प्युटर सम्बन्धी उपयोगी टिप्स हरु समाबेश गरेका छौ। आशा छ यहाँ हरु ले भर्पुर मनोरन्जन लिनु हुने छ हाम्रो ब्लगको सदस्यता बनिदिनुहोस् कही कतै कमी कम्जोरी हरु भएमा कमेन्ट गरि दिनु हुन अनुरोध् पनि गर्दछौ । -कालिक उच्च माध्यमिक् बिधायल-पुर्कोट-३ तनहु,डुम्रिखर्क।

Thursday, June 30, 2011

कालिका उच्च मा. बि. पुर्कोट





 पुर्कोट  - कालिका उच्च मा बि पुर्कोट बाट गत साल २०६७ चैत महिना मा लिइयको एस् ल सी परिक्षा मा ९९ बिधार्थी हरु सहभगी भएका थिए जस मध्य ९९% बिद्यार्थी उतिर्ण हुन सफल भए भने २ जना बिद्यार्थी अनुउस्पथी भएका थिए सहभगी बिद्यार्थी मध्य बाट २ जना बिद्यार्थी प्रकाश श्रेष्ठ र  नबिन अधिकारी ले डिस्टिनेसन ल्याउन सफल भएका भने ३३ जना बिद्यार्थी ले फर्स्ट डिभिजन ५२ जनाले सेकेन्ड डिभिजन र २ जनाले थर्ड डिभिजन ल्याउन सफल भएका छन् सम्पुर्ण सफल बिद्यार्थीहरु लाई कालिका उच्च मा बि हार्दिक धन्यबाद् का साथ् उज्ज्वल भबिस्य को कामना गर्दछ। समाचार को लागि श्री चिज कुमार सर लाई पनि बिशेष धन्यबाद् दिन चाहन्छु ।                     
                                                                                                          -देवराज श्रेष्ठ



सरोज कुमार श्रेष्ठ को विदाइ कार्यक्रम्

  पुर्कोट कालिका उच्च मा बि का हेड मास्टर श्री सरोज कुमार श्रेष्ठ ज्यु को यहि २०६८ असार ११ गते ६० बर्ष पुरा भएको मा उहाँ ले अनिबार्य अबकाश लिदै हुनु हुन्छ।  सरोज कुमार श्रेष्ठ को विदाइ को फोटो हरु









                                          सरोज कुमार श्रेष्ठ को विदाइ को फोटो हरु



Share

Wednesday, June 29, 2011

भिक्टरले ल्याए अंग्रेजीमा ९९ अंक

 
 
भिक्टोर पौडेल
तनहुँ, अषाढ १३ - यस वर्षको एसएलसी परीक्षामा सहभागी ढोरफिर्दी ३ लालिमका १७ वर्षीय भिक्टोर पौडेलले अनिवार्य अंग्रजीमा ९९ अंक प्राप्त गरेका छन् ।
जिल्लाको दुलेगौंडा ७ गाछेपानीस्थित वाल विद्या मन्दिर हाईयर सेकेण्डरी स्कुलवाट उनी एसएलसी परफक्षामा सहभागी थिए । उनको जन्म २०५१ साल असार ६ गते हो भने सिम्वोल नम्वर ०४२२९७४ ‘एस’ रहेको छ । 
उनले अंग्रेजीमा ९९ अंक आउनु सामान्य झै लागेपनि विभिन्न पत्रपत्रिकामा अंग्रेजी विषयमा ९८ अंक हाँसिल गरेकालाई नेपालकै प्रथम भनेर प्रचार गरिएपछि आफुले पनि ९९ अंक प्राप्त गरेको जानकारी गराउन चाहेको वताए ।
‘एसएलसीको परीक्षामा अनिवार्य अंग्रेजीमा ९९ अंक आउनु सामान्य नै होला भन्ने लागेको थियो’ काठमाडौंमा रहेका उनले ईकान्तिपुरलाई भने, ‘तर सवैले ९९ अंक हाँसिल कसैले गरेका थिएनन् भनेपछि छक्क परेको छु ।’
उनले एसएलसीको परीक्षा भएको दिन रिजल्ट हेर्दा अंग्रेजीमा ९९ अंक आउला भनेर कल्पना नै नगरेको वताए । ‘परीक्षा सकेर आएपछि ९० अंक आउला भन्ने सोंचेको थिएँ’ परिक्षाको समयमा परिश्रम गरेर पढेको वताउँदै उनले भने, ‘नम्वर पत्यारै नलागेपछि काठमाडौंमा रहेका विज्ञान शिक्षक कमल सिग्देललाई समेत ५ पटक हेर्न लगाएँ ।’
आँफुलाई अंग्रेजी र विज्ञानमा विषेश रुचि रहेको पौडेलले वताए । पौडेलले प्राथमिक विद्यालय पश्चिमाञ्चल प्रहरी आवासिय मावि दुलेगौंडा र निमावि तह सोही ठाउँस्थित जिव जुन मेमोरियल सेकेण्डरी वोर्डिङ् स्कुलमा पढेका थिए ।
पौडेलका वावु ईश्वरीप्रसाद  एसएलसीसम्मको अध्ययनपछि भारतिय सेनामा कार्यरत छन् । आमा टिकामाया ढोरफिर्दी ३ स्थित ढोरफिर्दी प्राविमा विगत १४ वर्षदेखि पढाउँदै आएकी छिन् । निजी तर्फवाट प्रमाणतह उतिर्ण उनले प्रावि दरवन्दिमा पढाउँदै आएकी हुन् । पौडेलकी ४० वर्षीया आमा टिकामायाले छोरा भिक्टोरलाई कुनै पनि कुरा वुझ्न धेरै पढ्न नपर्ने प्रवृतिको भएको वताईन् ।
‘पढाईका कुराहरु एकै पटकमा वुझ्थ्यो’ आफु गाउको विद्यालयमा पढाउने भएकोले छोराको अंक नै सवैभन्दा धेरै होला भन्ने थाहा नभएको वताउँदै टिकामायाले भनिन्, ‘छोरा विशिष्ट श्रेणीमा उत्रिर्ण भयो त्यसैमा खुसी मानेका थियौं ।’
पौडेलले नेपालीमा ७६ अंक, गणितमा ९७ अंक, विज्ञानमा ८० अंक, सामाजिक शिक्षामा ८४ अंक, स्वास्थ्य तथा जनसंख्या शिक्षामा ८५ अंक, ऐच्छिक गणितमा ९० अंक र लेखामा ८८ नम्वर प्राप्त गरेका छन् ।
विद्यालयका  निर्देशक जिपि सिग्देलले पौडेल विद्यालयको परिक्षा तथा हरेक कृयाकलापमा उत्कृष्ठ भई रहने विद्यार्थी भएको वताए । ‘उनी कक्षामा प्रथम, द्धितिय भई रहेने विद्यार्थी हुन् ।’ उनले अंग्रेजी परिक्षामा ९९ अंक आउदा विद्यालयका शिक्षकहरु समेत चकित परेको वताउँदै भने, ‘हामी पनि उनको अंक प्रति अचम्मित छौं ।’



Share

Thursday, June 23, 2011

तपाईंको लागि उपयोगी सफ्ट्वयरहरु

  तपाई लाइ आबस्यक परेको सफ्टवयर  पनि हुन सक्छ तल दियको लिंक मा क्लिक गरेर डाऊनलोड गर्नुहोस यस भित्र १०० वटा भन्दा बढ़ी उपयोगी तथा नाम चलेका   सफ्टवयर  दियको छू सफ्टवयर हरु निम्न लिखित Category  मा आधारित छन

1. Browsers and Plug ins
2. Anti Malware
3. Audio and Video
4. File Sharing
5. Fire walls and Security
6. Massaging and Chat
7. System Tuning
8. CD and DVD Tools
9. Photo and Images
10. Drivers
11. Compression and Back up
12. Office and News
13.Developer Tools
14. Networking and Admin

सफ्टवयर डाऊनलोड गर्नको लागी यहाँ क्लिक गर्नुहोस   

Share

Monday, June 20, 2011

एस.एल.सी.२०६७ को नतिजा प्रकाशित

परिक्षा नियन्त्रण कार्यालय सानो ठिमीले गत चैत्र महिनामा सन्चालन गरेको प्रवेशिका परिक्षा एस.एल.सी. २०६७  को नतिजा प्रकाशित गरेको छ ।परिक्षाको नतिजा NTC को साईटमा गएर हेर्न सक्नु हुन्छ जसमा सिम्बल नम्बर मात्र राखेर नतिजा वा सिम्बल नम्बर र जन्म मिती राखेर कुन बिषयमा कती नम्बर आएको छ हेर्न सकिन्छ ।
        २०६७ सालको एसएलसीमा ५५ दशमलव प्रतिशत बिध्यार्थी उत्तीर्ण भएका छन् नियमित तर्फको यो नतिजा गत वर्ष भन्दा प्रतिशतले घटेको
आंशिक तर्फ १७ दशमलव प्रतिशत बिध्यार्थी उत्तीर्ण भएका छन् केन्द्रीय परीक्षा समितिको सोमबारको वैठकले नतिजा सार्वजानिक गरेको हो
परीक्षा नियन्त्रक सूर्यप्रसाद गौतमका अनुसार कुल लाख ५४ हजार २२ जना परीक्षार्थीमध्ये लाख ३० हजार सय ९९ सय जना उत्तीर्ण भएका छन् नतिजा अनुसार २० हजार सय ११ जनाको विशिष्ट श्रेणी (डिस्टिङ्सन) ८२ हजार सय १९को प्रथम श्रेणी सबैभन्दा बढी लाख हजार सय ९५ जना दोस्रो श्रेणीमा उत्तीर्ण भएका छन् तेस्रो श्रेणीमा उत्तीर्ण हुनेको संख्या हजार सय ४१

'झण्डै ४४ प्रतिशत बिध्यार्थी एसएलसीमै फेल हुनु शैक्षिक क्षति हो', गत सालभन्दा कम बिध्यार्थी उत्तीर्ण हुनुको कारणबारे नियन्त्रक गौतमले नतिजा सार्वजानिकपछि भने, 'हरेक साल फरक सिकाइ क्षमता भएका विद्यार्थी अध्ययन गर्छन्, त्यसकारण नतिजा तलमाथि परिरहन्छ यसले बिध्यार्थीको क्षमता अनुसार बिध्यालयको पठन पाठन प्रभावकारी छैन भन्ने देखाउँछ शैक्षिक सत्रको सुरुदेखिनै प्रभावकारी शिक्षण चलाउन ध्यान दिनु पर्छ '
लाख ४४ हजार बिध्यार्थी विषयमा अनुतीर्ण भएका छन् नम्बर ग्रेस दिदा १७ हजार सय ४० जना उत्तीर्ण भएको गौतमले बताए उनले यसपालीको परीक्षा सुरुदेखिनै विगत वर्षमा भन्दा मर्यादित भएको तथा नतिजा प्रकाशनमा पनि मिसिङ कम भएको बताए परीक्षा गत चैत १० देखि १८ गतेसम्म चलेको थियो प्ररम्भीक अनुमान अनुसार सामुदायिक बिध्या लयको नतिजा कमजोर भएको यसको विश्लेषण भने भइसकेको छैन पछिल्लो वर्षमा यो सबैभन्दा कमजोर नतिजा हो
शिक्षा सचिव शंकर पाण्डेले अध्ययनपछिमात्रै बिध्यार्थी को नतिजा विश्लेषण गर्न सकिने बताए 'अहिलेनै यसको कारण बताउन सकिन्न', उनले कान्तिपुरसित भने, 'यसैमा निरास हुनु पर्दैन पढ्ने सबै पास हुनु पर्छ भन्ने आधारभूत कुरा हो, तर त्यसमा सुधारका ठाउ धेरै छन् सरकार सुधारका पक्षमा ' नतिजा २०६२ पछि बढ्दै गएको थियो पछिल्लो वर्षमा यो सबैभन्दा कम हो शिक्षाविद् डा विष्णु कार्कीले यसले शिक्षक, परीक्षा तथा पठन पाठनमै प्रश्न खडा गरेकेा टिप्पणी गरे उनले भने, '४४ प्रतिशत बिध्यार्थी फेल हुनुमा कहा कमजोरी भयो, शिक्षकले पनि सोच्नु जरुरी '

२०६० देखि २०६७ सम्मको उतीर्ण प्रतिशत 

२०६७ साल ः ५५.५० प्रतिशत
२०६६ साल ः ६४.३१ प्रतिशत
२०६५ साल ः ६८.४७ प्रतिशत
२०६४ साल ः ६३.७३ प्रतिशत
२०६३ साल ः ५८.६४ प्रतिशत
२०६२ साल ः ४६.५१ प्रतिशत
२०६१ साल ः ३८.७२ प्रतिशत
२०६० साल ः ४६.१८ प्रतिशत

रिजल्ट यहाँ क्लिक गरी डाउनलोड गरेर हेर्नु होला


अरु Download link को लागि
Regular तर्फ को हेर्न यहाँ क्लिक गर्नुहोला
Exempted तर्फ को हेर्न यहाँ क्लिक गर्नुहोला


Please click on below link and enter the symbol no and get your SLC result at once.

click here to check SLC result



Share

Wednesday, June 1, 2011

गरिबको भाग्य



कुनै एउटा गाउँ थियो । त्यो गाउँ अत्यन्तै रमणीय थियो । त्यही गाउँको एउटा रमणिय वातावरणमा गरिब मानिसको घर थियो । आमा, बाबा पाँच छोरी र एउटा नाबालक सानो छोरोसहितको परिवार थियो ।
मदनबहादुर बा, चन्द्रकुमारी आमा र तिनीहरूको जेठी छोरीदेखि कान्छा सानो छोराको नाम यसरी क्रम मिलाएर राखिएको थियो । सुनिता, अनिता, सरिता, ललिता, पनिता र कान्छो सानो छोरोको नाम रमेश थियो । उनीहरूको घरमा सधैँ कलह र झगडा भइरहन्थ्यो । उनीहरू पढ्न त के राम्रो खान लाउन समेत पाउँदैनथे । यसरी दुःख र पीडा भोग्दा भोग्दै मदनबहादुरले जेठी, माहिली र साहिली छोरीको साधारण तरिकाले विवाह गरिदिन्छ । आफ्नो जन्मघरमा त सुख नपाएका छोरीहरूले अर्काको घरमा गएर के सुख पाउँथे । घरमा भएका दुई छोरी र एक छोराले पनि कहिले राम्रो खान र लाउन पाएनन् । कहिले कहीँ त खान नपाएर भोकभोकै बस्नुपथ्र्यो । भोकै बस्दा र गाउँका साथीहरूको नराम्रो व्यवहारले ती सानानानी बाबुलाई कति पीडा हुन्थ्यो । भगवानले पनि गरिबलाई हेला गरेर आलो घाउमा नुन छर्केजस्तै ती दुई छोरी र नाबालक छोराको बुबा आमालाई महिना दिनको अन्तरमा परलोक गए ।
बा आमा छँदा त मागेर वा ज्याला मजदुर गरेर पनि ती नानी बाबुलाई खाना खुवाउँथे । बा आमा गुमेपछि उनीहरू भोकै बस्नुपथ्र्यो । साथीहरू पनि ब आमा मरेका टुहुरा सन्तान भनेर हेला र घृणा गर्थे । विचरा ती दिदीबहिनी र सानो भाई बाटो बाटोमा एकपैसा भन्दै आफ्नो दख्खका कुराहरू भन्थे सुनिदिने कोही थिएनन् । बल्ल तल्ल २।४ पैसा हुन्थ्यो तर त्यति पैसाले त उनीरूलाई राम्रो लगाउन त के एक छाक पेटभरी खानसमेत पुग्दैनथ्यो । विचरा ती बच्चाहरूको धनसम्पत्ति भनेको एउटा सानो खरले छाएको र वरिपरि बाँसले घेरेर बनाएको सानो छाप्रो थियो त्यो पनि अर्काको जमिनमा निर्माण गरिएको थियो । केहि सीप नलागेर त्यही गाउँको एउटा धनी मानिसले ती दुई दिदीबहिनी र भाइ रमेशलाई राम्रो खान लाउन र पढ्न दिने लोभमा काठमाडौँको भिन्दाभिन्दै घरमा लगेर बेचिदियो । तिनीहरू राम्रो पढ्न खान र लाउन त के एकछिन पनि आराम गरेर बस्न पाउँदैनथे । घरमा सबैले खाएका जुठो भाडाहरू माझ्न, लुगा धुन र घरको सरसफाई गरी घरका सबैलाई आदर सम्मान गर्नु उनीहरूको दैनिक काम थियो । घरमा सबैले खाना खाइसकेपछि बाँकी रहेको खाना खान पाउँथे कहिलेकाहीँ बाँकी रहेन भने भोकभोकै हुन्थे । अकस्मात बिरामी परेमा उनीहरूको घरमालिकले वास्ता गर्दैनथे के भयो कसो भयो नसोधी काम गरे गर नगरे घर छोडेर जहाँ जान मन लाग्छ त्यही जा भन्थे ।
एकदिन रमेश बिरामी पर्छ । जब उसले कुनै काम गर्न सक्दैन । त्यसपछि त्यस घरका मानिसहरूले रमेशलाई घरबाट निकालिदिए । भर्खरै १० वर्षको ऊ हिँड्नै नसक्ने गरी बिरामी हुन्छ । दैवसंयोग एउटी अधवैँसे महिलाले रमेशलाई घर लगि औषधिउपचार गरी निको तुलाइदिन्छिन् । रमेश निको भएपछि आफ्नो निश्चित टुङ्गो नभएको बाटो लाग्छ । उ सडकमा भौतारिँदै हिँडिरहेको बेलामा उसलाई एक व्यक्तिले देखि खलासी बनाउन लाग्छ । आजभोलि पनि ऊ माइक्रोबसमा ढोकामा लड्ला झँै गरी झुण्डिँदै कराउँदै हिँड्छ । बिचरा ऊ किन नकराओस् त माइक्रोमा झुण्डेर कराउनु नै उसको जिन्दगी भइसकेको छ । उसले त्यस्तो काम गरेर नै जिन्दगी धान्नुपर्दछ । त्यो नै उसको एकमात्र जीवन धान्ने उपाय हो । आजभोलि पनि ऊ त्यही काम गर्दैछ । उता दिदीहरू अर्काको घरमा भाँडा माज्दै र लुगा धुँदै आफ्नो जीवन बचाउने कम गर्दैछन् । यसरी दुःख गर्दै बचेको समयमा पढ्दै उनीहरू स्कुल जान थाले । मेहनत गर्दै परीक्षामा सफल हुँदै गए । यसरी मेहेनतले पढ्दै जाँदा उनीहरू सबै पछि ठूला मान्छे बनेर आ-आफ्नो जीवन सुखपूर्वक बाँच्न सके ।
मनिका थापामगर, कक्षाः ९